Ben dan eindelijk terug thuis na 14 weken. Als ik eerlijk moet toegeven, waren die 14 weken veel te kort. Mijn leven op Palm Tree was compleet. Kon met kinderen bezig zijn, zelfstandig werken, af en toe het avontuur opzoeken en iedere maand nieuwe mensen leren kennen.
Ik kijk terug op mijn 14 weken als een verrijkende levenservaring, met vele hoogtepunten en een paar dieptepunten. Door de recente gebeurtenissen heb ik een hechte band gekregen met Ros en de kinderen, waardoor het enorm moeilijk was om afscheid van hen te nemen. Hoe langer je blijft, hoe hechter de band wordt. Ondanks ik nu thuis zit, zou ik direct terug kunnen keren naar Palm Tree.
Ik heb mezelf op een andere manier leren kennen, een manier die ik jammer genoeg niet meegenomen heb naar huis. Ik voelde me vrij in Afrika, weg van het dagelijkse leven in België en ik voelde me waardevol.
27 JULI 2010
Deze morgen terug vroeg wakker… zal blij zijn dat ik volgende week eens ga kunnen uitslapen, maar denk niet dat dat de eerste dagen zal lukken, want zit nu al goed in het ritme van vroeg opstaan. Om zeven uur zelf iets gaan ontbijten en om acht uur begonnen in het klasje. Ik heb de hele voormiddag met Joshua gewerkt. Vandaag had hij wiskunde en fractions stonden op het programma.
In de namiddag wat geholpen met de kinderen hun huiswerk en daarna wat gaan werken, vooral met zand verplaatsen. Heb het niet lang volgehouden deze keer, want kreeg al snel blaren op mijn handen. Heb veel hulp gekregen van Amy, Nkosi en Philani.
17 JULI 2010
Deze morgen voor zes uur wakker, want sommige kinderen waren vroeg wakker. Eerst nog naar een film gekeken terwijl de meeste rustig wakker werden en daarna begonnen met een kussengevecht. Om acht uur terug naar de cottage en eerst ontbeten. Wat huishoudelijke taken voor mijn rekening genomen en daarna met de kinderen gaan spelen. In de namiddag wat genoten van het lekker weertje en afscheid genomen van Mandy.
’s Avonds een boys-night met de grote jongens gehouden. Eerst een kampvuurtje gemaakt in het bos; hot-dogs, marshmallows en chips gegeten en ondertussen ook fakkels gemaakt en een wandeling in het donkere bos gemaakt samen met de fakkels. Vonden ze geweldig. Dan terug naar Palm Tree en naar de film Transporter 2 gekeken. Deze nacht terug bij de jongens blijven slapen.
18 JULI 2010
8 JULI 2010
Vandaag gaat het iets beter, ben volledig uitgerust, maar voel me nog niet echt 100%. Eerst wat ontbeten om terug wat op krachten te komen en daarna lekkere douche genomen. Ros heeft mij vandaag vrij gegeven, maar kan wel werken met verminderde krachten en hoofdpijn. ’s Middags voor de lunch gezorgd en boodschappen gedaan met de andere vrijwilligers. Vervolgens nog wat met de kinderen gespeeld tot het avondeten en vroeg in mijn bed gekropen.
9 JULI 2010
Nieuwe dag en volledig genezen. Na het ontbijt direct wat beginnen werken. Spade in de hand genomen en heel veel zand verplaatst met een kruiwagen. Veel hulp gekregen van Nkosi. Na drie uur goed doorwerken, voor de lunch gezorgd voor de kinderen en zelf gaan lunchen. ’s Middags met de kinderen gaan voetballen en eenmaal terug op Palm Tree nog wat zand verplaatst. Na het avondeten nog wat met de kinderen gaan spelen en vooral terug leuke gesprekken gehad met de oudere jongens.
26 JUNI 2010
Lekker lang geslapen deze keer. Eerst ontbijtje en daarna paar huishoudelijke taken voor mijn rekening genomen. Deze middag organiseer ik terug wat spelen in Hutchinson Park, dus ’s morgens veel bezig geweest met de voorbereiding ervan. Na de lunch dan maar vertrokken naar Hutchinson Park, maar omdat we maar anderhalf uur hadden, hebben we maar partijtje voetbal gespeeld en houden we de spelletjes voor een andere middag. ’s Avonds nog heerlijk spaghetti gemaakt en nog wat met de kinderen gespeeld. Zelf tegen elf uur gaan slapen.
27 JUNI 2010
Vandaag opgestaan tegen zeven uur en eerst stevig ontbeten, want wou ’s morgens wat helpen met de verbouwingen hier. Rond elf uur vertrokken met Di om boodschappen, want de vrijwilligers zouden vandaag voor het eten zorgen. We hebben allerlei vissoorten gekocht en groenten die ze nog niet gegeten hadden. Eenmaal terug op Palm Tree direct begonnen aan de voorbereidingen voor de snack. Iedereen kreeg een bordje met een paar toastjes, beetje vis, eiersalade en verschillende groentjes. Mandy en ik hebben in totaal 20 borden gemaakt. Bijna iedereen heeft wat geproefd en velen waren ons enorm dankbaar, want zoiets speciaals hadden ze nog nooit gegeten. Vervolgens begonnen met het avondeten voor de kinderen en daarna ook uitgeschept. Behoorlijk hectisch en ze waren allemaal behoorlijk luidruchtig… Daarna nog de afwas gedaan en zelf wat gaan eten.
’s Avonds nog veel met de kinderen gespeeld. Tegen half twaalf gaan slapen.
Grtn dieter
Opgestaan tegen acht uur, want de kinderen zijn terug naar school en Loes komt maar tegen half tien, dus waren we vrij tot die tijd. Lekker ontbijtje, douche genomen en wat opgeruimd.
Lang gesprek gehad met Loes en daarna terug naar het ziekenhuis. Eerst Khule naar een groot ziekenhuis gebracht en daarna met Cindy naar Charles James Hospital. Lange wachtrij, waardoor we drie uur lang moeten wachten hebben om bij de dokter te kunnen.
Zo, de acht weken zijn voorbij en zoals de meeste al weten, blijf ik iets langer.
Ik keer uiteindelijk terug op 30 juli en ben terug thuis op 31 juli...
Langs deze wil ik de familieleden bedanken die het mogelijk maken om mijn verblijf hier te verlengen. Mijn dank gaat voornamelijk uit naar mijn ouders, mijn meter en peter en mijn nicht Rachel en Kelly.
Bedankt om ervoor te zorgen dat deze unieke levenservaring niet hoeft te eindigen na acht weken.
Grtn dieter
Dinsdagmorgen geslapen tot zeven uur. Onze cottage bestaat uit twee aparte delen: de grootste bestaat uit een leefkamer, keuken, slaapkamer en badkamer; de kleine cottage is enkel een slaapkamer. Voordien lag ik daar met Sander, maar aangezien Pieter ook graag eens uitslaapt, heb ik met hem geruild en lig ik nu in de leefkamer van de grote cottage. Ik ben hier altijd vroeg wakker en nu moet ik Sander niet wakker maken. Allemaal samen genoten van een ontbijtje en wat beginnen praten met elkaar totdat de schooldag begon. In het klasje veel aandacht moeten geven aan Philani en Siphiwe. Heb paar keer de strenge meester moeten spelen… Siphiwe had echt geen zin om te lezen - ik hoop snel op het kaartje van Yvon - maar rekenen ging deze keer wel heel vlot. Had terug een rekenrace gedaan met hem. Hij de vermenigvuldigen tot drie en ik die van zeven tot negen. Ook veel tijd moeten steken in Philani.
Maandagmorgen, week vijf is begonnen. Nog negen weken te gaan. Deze morgen vroeg opgestaan, want vandaag komen de nieuwe vrijwilligers en had nog wat huishoudelijke taken af te werken. Wil dat alles in orde ligt vooraleer de nieuwe toekomen. Om acht uur terug paraat in het klasje. Iedereen was er al voor mij, wat behoorlijk uitzonderlijk was. Van zodra ze me van de cottage naar het klasje zagen wandelen, begonnen ze heel snel naar het klasje te lopen, want ze weten ondertussen dat de laatste het gebedje moet zeggen. Deze keer was Skumi zijn beurt. De kinderen maken iedere maandagmorgen een tekening en bijpassend verhaaltje over één bepaald onderwerp. Deze week was het topic: “If I Could Change The World, I Would…”. In het begin hadden ze totaal geen idee wat ze konden veranderen, maar na het geven van enkele voorbeelden ging het wel.
Deze morgen wakker geworden met Lulu half op mij. Ze beweegt heel veel als ze slaapt en als je naast haar ligt, heb je wel kans dat ze half op je ligt. Heb haar dan subtiel even van me gehaald, want wou haar niet wakker maken. Enkele kinderen waren al wakker en heb dan maar een dvd ingestoken om ze rustig te houden totdat de andere wakker waren. Als iedereen dan uiteindelijk wakker was, ben ik begonnen met een kussengevecht. Diegene die nog lekker lagen te snoezen, waren mijn eerste slachtoffer. Na een half uurtje dolle pret, was de kamer echt een puinhoop. Paar kussen hebben het niet overleeft, waardoor de inhoud rijkelijk verspreid lag in de kamer. Tegen half negen terug naar de cottage om daar een ontbijtje te nuttigen. Om negen uur ging iedereen naar de kerk behalve Jojo. Aangezien ik ook geen zin had om mee te gaan, heb ik maar even tijd genomen om wat huishoudelijke taken te verrichten. Waslijn
Na een korte nachtrust opgestaan met nog veel alcohol in mijn bloed. De meeste waren al tijdje wakker, dus moest ik ook maar uit het bed. Mijn hoofd onder koud water gehouden, veel water gedronken en dan afscheid genomen van de meiden. Noor en Riet keerden vandaag terug naar huis. Na het afscheid nog even Glennys en Kieth van Isiaiah ontmoet. Heel leuke mensen en bewonderenswaardig hoe zij alles regelen met de 28 kleine kinderen. Ik vond het enorm leuk om nog even tijd te spenderen met die kleine koters. Tamara was ook bij Isiaiah blijven slapen en heeft mij uiteindelijk terug naar Palm Tree gebracht. Heel vriendelijk van haar.

Naam: Dieter Claus
Leeftijd: 28
Was vrijwilliger bij Palm Tree van 26 apr 2010 tot 31 jul 2010
Over mij:
Het is lange tijd een droom geweest om vrijwilligerswerk te verrichten in het buitenland en deze keer heeft de avonturier in mij, mijn droom kunnen realiseren... En ik ga kunnen werken met kinderen, iets dat ik enorm graag doe en iets dat aanvoelt dat ik mijn hele leven ga kunnen doen...
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
